ستارگان:گوی های بزرگی از گازند که به خاطر فشار زیاد چگالی زیادی دارند و بسیار داغ هستند.

سیارات:اجرام جامد تقریبا کروی که به دور خورشید می چرخند.

فواصل نجومی:فواصل در نجوم توسط واحد های زیرانجام می شوند:

1.واحد نجومیAU:این واحد برابر فاصله متوسط زمین تا خورشید یعنی 150 میلیون کیلو متر در نر گرفته می شود.این واحد برای اندازه گیری فواصل کوتاه کیهانی کاربرد دارد.

2.سال نوریLY:مسافتی که نور در یک سال طی می کند یعنی  10¹²* 9.46(KM) نزدیکترن ستاره به ما پروکسیماـ قنطورس میباشد که 4.3 سال نوری با ما فاصله دارد

3.پارسکPC:هر پارسک برابر 3.26 سال نوری است.

اوج و حضیض:زاویه بین پرتوهای دید دو جسم سماوی درچشم ناظر .جدایی زاویه بر حسب  درجه   دقیقه وثانیه قوی بیان می شود.

قطر زاویه:اندازه یک جرم سماوی از دید ناظر زمینی .مثلا قطر زاویه ای ماه و خورشید 0.5 ثانیه قوس  سیارات چند ثانیه قوس و ستارگان چند ده هزارم قوس می باشد .توان تفکیک چشم انسان غیر مسلح 120 قوس است.

اختفا:پنهان شدن یک جرم سماوی پشت یک جرم سماوی دیگر.

مقابله:یه حالتی گفته میشود که زمین  خورشید ویک سیاره ی خارجی در یک خط قرار گیرند  در حالت مقابله دو سیاره به حداقل فاصله خود از یکدیگر می سند و ازدیدناظر زمینی سیاره به حداکثر نورانیت خود می رسد .لازم به ذکر است که سیارات عطارد وزهره مقابله ندارند.

 مقارنه:به حالتی که در ان دو جرم سماوی از دید ناظر در نزدیکی یکدیگر دیده می شوند.برایسیارات داخلی   عطلرد و زهره دو نوع مقارنه داریم :داخلی و خارجی

مقارنه داخلی:در حالتی که یکی ازسیارات داخلی بین زمین و خورشید قرار گیرد .در این حالت ممکن است گاهی اوقات سیاره از مقابل خورشید عبور کند که بهاین حالت گذر(ترانزیت)گفته میشود.

مقارنه خارجی:حالتی که یک سیاره داخلی در خارج از فاصله زمین وخورشید قرار گیرد و به عبارت دیگر خورشیدبین و ان سیاره قرار گیرد.

قدر(magnitude):معیاری است برای سنجش میزان رو شنایی ستارگان و بر دو نوع است:

قدر ظاهری:معیاری برای بیان میزان روشنایی از دید ناظر.قدر ظاهری مقیاسی است لگاریتمی که از اعداد منفی و مثبت تشکیل شده است به نحوی که ستاره های پرنور تر قدر منفی تری دارند و ستاره های کم نور قدر مثبت.برا مثال قدر چند جرم سماوی را میگم:

خورشید:26.7-           ماه بدر:12.7-               سیاره زهره:4.8-        نثر واقع:0

در شرایط مساعد رصدی می توان با چشم غیر مسلح ستارگانی از قدر 6 را مشاهده کرد.

قدر مطلق:روشنایی یک ستاره هنگامی که در فاصله ی یک پارسکی قرار داده میشود.

دور شدگی(کشیدگی):به مقدار فاصله ای که یک سیاره از خورشید پیدا میکند دور شدگی میگوییم.سیارات داخلی حد مشخصی می توانند از خورشید فاصله بگیرند.مثلا سیاره زهره حداکثر 47 درجه و سیارخ عطارد حداکثر 27 درجه فاصله بگیرد.

حرکت رجعی (برگشتی):حرکت معمولی سیارات در اسمان از غرب به شرق است ولی گاهی اوقات (در حالت مقابله)حرکت معکوس می شود و بعد از مدتی دوباره به حالت عادی بر میگردد .این نوع حرکت به دلیل سرعت مداری متفاوت سیاره نسبت به زمین به وجود می اید.

خوب این مطالب نجوم فعلا ادامه دارد البته بینشون یه مطلب برای همینطوری که سعی میکنم خیلی جالب باشه میزارم.با نظرهای گرمتون منو راهنمای کنید .

تاریخ نجوم را میتوان به سه گروه تقسیم کرد:دوره ی زمین مرکزی  دوره ی کهکشانی و دوره ی کیهانی.اغاز  دوره ی اول در تاریخ باستان است و پایان ان در قرن شانزدهم.دوره ی دوم از قرن هفدهم تا قرن نوزدهم طول کشید و دوره ی سوم در قرن بیستم اغاز شد و هنوز ادامه دارد.

1.دوره ی زمین مرکزی

منجمان نخستین معتقد بودند که زمین باید در مرکز جهان باشد و فرض می کردند که خورشید   ماه و ستارگان به دور زمین ساکن میگردند.علاقه ی انان که به معنای امروزی  کلمه چندان علمی نبود به طور عمده معطوف بود یه مسائل علمی  به رابطه واقعی یا فرضی رویداد های اسمانی   با حوادث زمینی و به جست وجوی اسمان به خاطر یافتن نشانه هایی از وقایع سعد و نحس.

با وجود این کشف های برجسته در این دوران صورت پذیرفت.گاهشماری با دقت زیاد رشد کرد.دایره البروج- مسیر ظاهری خورشید از میان ستارگان -به دقت تمام تعریف شد.دوره ی کامل کسوف و خسوف تعیین گردید و حتی در قرن دوم پیش از میلاد به حرکت محور زمین پی برده شد.پایان دوره ی زمین مرکزی در قرن شانزدهم یا شخصیت بزرگ نیکو لائوس کوپر نیکوس پیوندی نزدیک دارد.

2.دوره ی کهکشانی

می توان گفت که نجوم جدید با این دوره اغاز میشود.کوپر نیکوس نشان داد که زمین نه تنها مرکز جهان نیست  بلکه فقط یکی از سیاراتی است که به دور خورشید مرکزی می گردد.معلوم شد که زمین  که به هیچ روی منحصربه فرد نیست  سیاره ای کاملا معمولی است که به طرز معمولی حرکاتی معمولی دارد.در حقیقت اشکار شد که خورشید مرکزی خود ستاره ای از ستاره های بیشمار اسمان است  یکی از بیلیون ها ستاره ی همانند دور و بر ما است که برخی بزرگتر و برخی کوچکتر از خورشید  برخی سبکتر و بعضی سنگینتر از خورشیداند.

در این دوره روش مطالعه ی نجوم  پیوسته علمی ترشد و انگیزه ی اصلی ان میلبه شناخت وفهم قوانین  بنیادی حاکم بر حرکت اجرام اسمانیو توضیح چیز هایی بود که  بشر به چشم می دید.

پیشرفتی که از قرن شانزدهم تا پایان   نوزدهم صورت گرفت  نتیجه ی تلفیق کارامدی از رصدهای پر دامنه  وسایل پیشرفته  وکار نبوغ امیز علمی.

رصد ها.اطلاعات وسیعی که اهمیت بنیادی داشت  با کار سخت رصد کنندگان دقیق که نام بزرگ تیخو برائه در صدر انان است جمع اوری شد.

وسایل.البته ورود تلسکوپ به ساحت نجوم توسط گالیله در1610  نشانه مرحله ی مهمی در تکامل علم نجوم به شمارمی رود همانطورکه اختراع بعدی طیف نمانیز چنین بود.این دو وسیله مکمل یکدیگر بودند تلسکوپ رویت ستارگان را  باوضوحی بیشتر ممکن می سازد.طیف نما نور ستارگان را تجزیه می کند واطلاعاتی در مورد ستارگان در اختیارماقرار می دهد.

نبوغ.نجوم نیز مانند هر علم دیگر برای پیشرفت خودنیازمند تلاش مغز های بزرگ است که بتوانند بینش  تخیل شهود ونیزدانش نیازرا بر اطلاعات رصدی تطبیق دهند.یوهانس کپلر و سرایزاک نیوتون   کپلر با کشف قوانین حرکت سیارات و نیوتون با کشف قانون گرانش عمومی دز زمره ی این اندیشمندان بودند .

3.دوره ی کیهانی

در این دوره اشکار شد که کهکشان ستاره هایی که خورشید به ان تعلق دارد فقطیکی از کهکشان های بسیاری است که برخی بزرگتر از کهکشان ما و بعضی کوچکترند.نابغه ی نظری بزرگی که در ذهن عامه ی مردم بیش از همه با این دورهارتباط داده میشود دکتر البرت ا نیشتین فقید است.کیهان شناسی واختر فیزیک  سخت به نظریه  نسبیت او متکی اند.

منبع:نجوم به زبان ساده